Maxim Veys (30), cabinetard bij sp.a, Kortrijk

Maxim Veys (30), cabinetard bij sp.a, Kortrijk

IK ZOU GRAAG BURGEMEESTER VAN KORTRIJK WORDEN

“Dossiers voorbereiden en het beleid uitvoeren zoals onze schepenen dat willen”, antwoordt hij op de vraag wat hij eigenlijk precies doet. “Shit oplossen ook. Mijn job bestaat niet uit vragen stellen. Ik moet ze oplossen. Ik haal ook broodjes en koffie.” Dat is Maxim. Alles wat hij zegt schippert tussen lichtheid en zwaarte. Zijn humor en intellect creëren balans. “Ik zou graag burgemeester van Kortrijk worden. Maar ik weet niet of dat haalbaar is. Ik zou ook graag de armoede in België verzachten. Verzachten, want ervan afraken is misschien té ambitieus. Ik ben een overtuigd socialist en geloof in de maakbaarheid van de maatschappij. Solidariteit is een heel belangrijke waarde. Zorg dragen voor de zwakkere en mensen helpen die het zelf niet kunnen. We leven in een maatschappij waar het enkel gaat over je best doen. Maar we hebben niet alles in de hand. Mensen kunnen nu eenmaal geluk of pech hebben. Vaak gaat het over onbegrip. Over een kloof tussen mensen. Ik ken mensen uit gegoede kringen die naar de universiteit gaan, onmiddellijk een goede job versieren en op hun 35ste voor het eerst in aanraking komen met een laagopgeleide die in armoede leeft. Een groot deel van het probleem ligt in het onderwijs. Er zijn goede en slechte scholen. Dat baart me zorgen. Er zijn maar heel weinig plekken waar alle soorten mensen samenkomen. Kringloopwinkels en rommelmarkten uitgezonderd. Nergens vind je een betere dwarsdoorsnede van de bevolking. Ik gruwel van kortzichtige uitspraken, die vaak uit onwetendheid komen. Over socialisten, vakbonden of werklozen. Sociale zekerheid is het allerbelangrijkste voor mijn partij. Of goedkoop onderwijs. Daarmee verander je levens.”

IETS ZIJN IS BULLSHIT, HET LEVEN GAAT OVER WAT JE WIL DOEN

axim heeft zelf, na het behalen van twee universitaire diploma’s, twee jaar in de bouwsector gewerkt. “Ik heb lang gezocht naar een job. Mensen bekeken me met een meevoelende blik en zeiden dingen als ‘ocharme’. Maar wat een waardevolle en concrete job is dat. Je bent huizen aan het bouwen. “Iets zijn is bullshit, het leven gaat over wat je wil doen. Moeilijk in de politiek. Een verpleegster verzorgt mensen. Wat doen politici? Met de macht om dingen te kunnen veranderen komt ook de verantwoordelijkheid.”

JE MAG DE DINGEN NIET VANZELFSPREKEND VINDEN

Hij is elke dag dankbaar dat hij deze job mag doen. Tegelijkertijd is hij bang om verstrikt te raken in een politieke bubbel. “Daarom stel ik mezelf blijvend de vraag: ‘Waarom is dit belangrijk?’. Je mag de dingen niet vanzelfsprekend vinden. Ik wil niet te lang blijven hangen in deze job. Twintig jaar lijkt me meer dan genoeg. Of ik in die periode effectief iets gedaan zal hebben, dat weet ik niet. Ik wil ook nog andere dingen doen. Wat, daarvoor moet ik nog een beetje verder dromen.” Dromen, Maxim heeft er genoeg. Van zich jaren toeleggen op het schrijven van een boek, zijn vader trots maken of een kleinzoon krijgen die hem even cool vindt als hij zijn opa vond. “En een baard laten groeien. Maar dat lijkt me pas helemaal onhaalbaar.”

The Dreamers-MAXIM VEYS_78360004.JPG
Ella Roose (18), student politieke wetenschappen, Gent, juni 2017

Ella Roose (18), student politieke wetenschappen, Gent, juni 2017

Eva Cecat (29), onderwijzer, Kortrijk

Eva Cecat (29), onderwijzer, Kortrijk