Victoria Ateluna (32), projectbemiddelaar, Kampala

Victoria Ateluna (32), projectbemiddelaar, Kampala

Victoria is projectbemiddelaar voor Plan International in Kampala, Oeganda en een meisje van 32. Het heeft te maken met wat ze doet in het leven en waarover ze droomt. Opkomen voor meisjes. Zeven jaar werkt ze intussen voor Plan International. De humanitaire organisatie die zich inzet voor kinderrechten en gelijkheid voor meisjes.

“Toen ik zelf jong was, hoorde ik de vreselijkste verhalen. Vrouwen die in elkaar geslagen werden door hun man. Die verminkt werden. Die in de slavernij belandden. Op het nieuws hoorde ik het verhaal van een meisje van amper drie maanden dat seksueel misbruikt was. Op dat moment heb ik beslist om advocaat te worden. En heel specifiek om op te komen voor meisjes en vrouwen. Voor diegene die zichzelf niet kunnen beschermen.”

IK MAAK EEN VERSCHIL

De studies om advocaat te worden heeft ze niet kunnen betalen, toch voelt het alsof ze haar droom leeft, zegt ze. “Ik strijd voor vrouwenemancipatie in Oeganda. Ik sta hen bij wanneer ze problemen hebben, zoek met hen naar oplossingen. Ik maak een verschil. Ik voel dat ik op mijn plek zit met wat ik doe. Daarom hoef ik een droom van vroeger niet na te jagen. Toch hoop ik in de toekomst nog meer verschil te kunnen maken.

IK KAN HEN LATEN ZIEN DAT HET NIET BIJ DROMEN MOET BLIJVEN

“Ik ben net terug van een bezoek aan mijn geboortedorp in het oosten van Oeganda. Mijn leeftijdsgenoten zijn getrouwd op hun dertiende, hebben intussen allemaal zes tot zeven kinderen. Dat is niet fijn om te zien. Maar wanneer ik daar heen ga, weet ik dat die vrouwen er naar mij opkijken. Ze vertellen me verhalen over naar school gaan. En hoe ze hun best doen dat te blijven doen. Ook al is het niet gemakkelijk. Ze zien dat ik werk. En wat voor werk ik doe. Door hen dat te laten zien, kan ik helpen hun dromen waar te maken. Die dromen gaan over kunnen gaan werken. Worden wat ze willen. Buiten de keuken. Ik kan hen laten zien dat het niet bij dromen moet blijven, maar dat dit ook realistisch is. Ongeacht hun achtergrond of lage afkomst. Ik ben uit hetzelfde dorp. Dat maakt het behapbaar voor hen.”

DAT MEISJES GELIJKWAARDIG OPGROEIEN

“Vrouwen en meisjes worden in deze maatschappij nog steeds bekeken als minderwaardig. Ze worden gezien als niets. Als minder dan niets. Ze kunnen niets en zullen nooit niets worden. Mijn volgende droom is dat de nieuwe generatie meisjes als gelijkwaardig kan opgroeien. Dat ze wel een uniform krijgen om naar school te gaan, dat hun vader vindt dat ze dat waard zijn. Dat ze iets kunnen. En dat ze deel uitmaken van een maatschappij die in hen gelooft.”

 

Victoria_45120009.JPG
Linette Maillard (15), kunsthumaniora, Antwerpen

Linette Maillard (15), kunsthumaniora, Antwerpen

Lara Taveirne (34), schrijver, Brugge

Lara Taveirne (34), schrijver, Brugge